İlknur Havin ÖZTÜRK İlknur Havin ÖZTÜRK Havin'in Köşesi

Vakit Geç

Ay karanlık
Yaz henüz yeni başlıyor buralarda.
Adimin baharı değişiyor günden güne
Sevemedim baharları!

Güldüm mü gamzeler karışırdı çocukluğumun geçtiği bu semte.
Simdi hüzün karışmış hatıralara.
Oysa ne kadar erken ve ben ne kadar da geç kalmışım bazı duygulara.
Körelen bir şeyler var elbet

Hala çocuksu gülerim üstelik
Ve usta bir sihirbaz gibi saklarım,
Göremezsiniz altında yatan hiçbir düşünceyi.

Ay karanlık
Vakit geç.
Bir demlik çayın huzuruna hasret şiirlerim.
En son ne vakit kokusunu içime çektim yaşamın hatırlamıyorum.

Hafızamla ilgili sorunlar var yaşadıklarıma verin.
Kırılan her bir parçamı yerine koyamadığımdan beri bıraktım puzzle oyununu.
Hoş bıraktım ya tüm oyunları.

En çok da saklambacı özledim.
Simdi nerde görsem sobeliyorum kendimi.
Raflarımdan taşıyor özlem birikintilerim
Ne yapalım ben de böyleyim!

Uzun lafın kısası beni bana bırakın,Yorgun kendini anlatmaktan bihaber ve epeyce dağınık bir haldeyim.

İlknur Havin ÖZTÜRK


#
İlknur Havin ÖZTÜRK İlknur Havin ÖZTÜRK editor

YAZARIN SON YAZILARI

İLK ŞİİR SON VEDA

İLK ŞİİR SON VEDA

Giderken asılı unutmuşsun mutfakta gülüşünü,
Tencere tava hasta iki gündür.
Kirli çamaşırlar yasta,
Sarmaşığının gözü yollar da kaldı.
Sinmiş kokunda odaya
Hiçbir parfüm de hissetmedim o huzuru.