ANILAR

Şiirin beni çok derinlere gerilere götürdü.Şiirin az ve öz olmuş.Gözler kişinin aynasıdır.Orada her duygu aynaya bakıp gördüğün gibi görürsün.Tabii bakmasını bilirsen.Öküzün trene baktığı gibi bakmayacaksın.Seven gönül gözlerin içinde erir,onunla birlikte bir olur.SEVEN sevdiği ile mutlu,huzurlu,neşeli,sevecen,acı çeken,hüzünlenen,yokluğunda onu hayal eden,canı acıyan,onun için varlığını feda edendir.Sevgi sevdiğiyle yok olmaktır.Sevdiği tarafından terk edilmek insana onulmaz yaralar açar ve mum gibi erir gider.İŞTE O AN İNSAN KENDİNE GELMELİ VE SİLKİNMELİDİR.Ama nasıl.SEVEN GÖNÜL UNUTAMAZ.Leyla ile Mecnun,Kerem ile Aslı,Yusuf ile Zuleyha,Karacaoğlan bunlar yanan aşıklardır.AŞKLARI İÇİN dagları delmişler,gözleri kör olmuştur.Aşkı uğruna verem olan nice insanlar gördük ve duyduk.AŞK ATEŞİYLE KAVRULANLAR.Sev seni seveni,aşk nedir bileni,bırakıpta gidilmez,deli gibi seveni.TÜM SEVENLERİN KAVUŞMASI DİLEKLERİMLE.Yeni şiirlerini bekliyorum.Mısralarının daha çok olmasını bekliyorum.Saygılar..